Akcje imienne

Akcje imienne charakteryzują się tym, że ich właścicielem jest ściśle określona osoba, wymieniona z imienia i nazwiska. Zdecydowana większość akcji to akcje na okaziciela, co oznacza, że ich właścicielem może być każdy, kto tylko je kupi. Sprzedaż takich akcji nie jest w żaden sposób ograniczona.

Akcje imienne, podobnie jak akcje na okaziciela, można sprzedać ale z pewnymi ograniczeniami, które można zapisać w statucie spółki. Jaki to ma sens? Otóż, wyobraźmy sobie spółkę mającą trzech głównych właścicieli i działającą wśród dużych i silnych konkurentów. Gdy taka spółka będzie chciała podnieść kapitał przez ofertę publiczną, a jej założyciele spodziewają się, że może to być w przyszłości konieczne, wtedy duży konkurent mógłby wykupić akcje od nowych akcjonariuszy. Mógłby też posunąć się dalej, i – żeby uzyskać większość – próbować kupić pakiet od któregoś z założycieli. Jeśli założyciele spółki wcześniej rozdzielili między siebie akcje imienne i w statucie zapisali, że żaden nie może sprzedać swoich bez zgody pozostałych, wzajemnie blokują sobie możliwość wyłamania się któregoś z nich. A tym samym możliwość wrogiego przejęcia.

Akcjami imiennymi muszą być również akcje mające szczególne przywileje, jeśli chodzi o prawo do głosu (na przykład jedna akcja uprzywilejowana dająca siłę dwóch głosów na walnym zgromadzeniu) albo prawo do większej dywidendy. Takie akcje mogą przydzielać sobie jedynie założyciele spółki.