Podpis

Podpis – w najkrótszych słowach – to nasz znak i identyfikator [znak identyfikacyjny]. Kiedy zawieramy jakąkolwiek umowę [w formie pisemnej], na przykład o pracę czy też u notariusza albo wypłacamy pieniądze z banku, musimy się podpisać [poza umowami zawieranymi elektronicznie, bankowością elektroniczną]. Jakie to ma znaczenie? Podpis zaświadcza o tym, że treść umowy jest zgodna z naszą wolą. I że zawieramy ją świadomie i dobrowolnie. Ale nie tylko. Podpis pozwala na identyfikację osoby, która go składa, jej tożsamości, o czym zaświadczają właściwe dokumenty. To dlatego, że każdy ma inny podpis i dość trudno go sfałszować. Dlatego składany w banku podpis powinien być identyczny jak na bankowej karcie wzorów podpisów.

Ludzie podpisywali się nawet wtedy, gdy nie umieli czytać ani pisać. Jednak z podpisem sprawa nie jest wcale taka prosta, bo w prawie nie ma jego definicji ustawowej. Sąd Najwyższy w 2009 roku orzekł, czym jest podpis. Podkreśla się przy tym, że określony znak pisarski, użyty w roli podpisu powinien być własnoręczny, wyrażać przynajmniej część nazwiska, składać się z liter, nie musi być czytelny. Musi jednak umożliwiać identyfikację osoby, od której pochodzi, a więc wykazywać cechy indywidualne i powtarzalne (zob. postanowienie SN z dnia 17 czerwca 2009 r., IV CSK 78/09, nie publ. oraz postanowienie SN z dnia 26 listopada 2014 r., III CZ 48/14).